Για την δημιουργία του Μουσείου εργάστηκαν πολλοί άνθρωποι για πολλά χρόνια.
Πρώτα φυτεύτηκε ο σπόρος και με την επιμονή και φροντίδα των τέως Πρόεδρων του Τμήματος Συνεργασίας Νίκης Σαμαρά, Τάντας Θεοδωρίδου, Νίκης Καλλιστράτη και Μαρίας Εμίρη, η ιδέα σιγά σιγά ωρίμασε.
Πραγματοποιήθηκε από την Κατερίνα Βαρβιτσιώτη με την στήριξη του Τμήματος και των Ομάδων Συνεργασίας. Πολύτιμη και άοκνη βοηθός η Νίτσα Βαλταδώρου με συμπαραστάτες το Τοπικό Τμήμα και την Ομάδα Συνεργασίας Θεσσαλονίκης.
Η συμβολή της Αιμιλίας Γερουλάνου στην υλοποίηση της ιδέας της ίδρυσής του Μουσείου ήταν καθοριστική με την ενεργή συμμετοχή της στο στήσιμο, με τις αναμνήσεις της από την μητέρα της Ειρήνη Καλλιγά, αλλά και με την υποστήριξη στην μέχρι σήμερα πορεία του.
Αρωγός στην όλη προσπάθεια είναι πάντα και το Διοικητικό Συμβούλιο του Σώματος Ελληνικού Οδηγισμού.
Με τη σύμφωνη γνώμη του ζεύγους Αναστασίου και Ιουλίας Μπίλλη, γενναιόδωρων υποστηρικτών του έργου του Οδηγισμού, και δωρητών του κτιρίου που το 2003 στέγασε το Μουσείο στην αίθουσα διαλέξεων, στον πρώτο όροφο του Οδηγικού Κέντρου Μπίλλη», στη Θεσσαλονίκη.
Μέλη του Οδηγισμού μελέτησαν τον χώρο, δούλεψαν αφιλοκερδώς και προχώρησαν στην ανάδειξη των εκθεμάτων. Συγκεκριμένα η αρχιτέκτων Κατερίνα Βλιούρα σχεδίασε τον εξοπλισμό και μαζί με την διακοσμήτρια Αλεξάνδρα Βρεττού διαμόρφωσαν τον χώρο του Μουσείου. Αμέριστη η σύμπραξη στο στήσιμό του Μουσείου της Καίτης Δημαρά.
Τα εκθέματα είναι τοποθετημένα κατά ενότητες, ώστε να μπορεί ο επισκέπτης να έχει μια ολοκληρωμένη αντίληψη της πορείας του Οδηγισμού στην Ελλάδα γενικά καθώς και στις περιοχές που διαχρονικά λειτούργησε ο Οδηγισμός.
Τοπικά Τμήματα και οδηγικές ομάδες συγκέντρωσαν και έστειλαν στο Μουσείο οδηγικά αντικείμενα, όπως στολές, σήματα, βιβλία, αφίσες, γράμματα, απλά έγγραφα, αναμνηστικά, προγράμματα, ημερολόγια, φωτογραφικό υλικό και σημειώσεις. Ο εμπλουτισμός των εκθεμάτων του Μουσείου συνεχίζεται μέχρι σήμερα με νέο πολύτιμο υλικό προερχόμενο κυρίως από δωρεές μελών και φίλων του Ελληνικού Οδηγισμού, που βρίσκει κι αυτό τη θέση του και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας του Σώμα Ελληνικού Οδηγισμού.

